Ik had graag een vrolijk blog willen schrijven over Iris nieuwe turnpakje, maar het is nog niet af. Er is iets tussen gekomen: ik ga meewerken aan een quilt.
Het is een quilt die een heel klein beetje troost moet schenken aan Cheryl, een kennis van me uit Engeland. Haar zoon Wade, net 20, is een paar weken geleden verdronken op zee. Ik had een paar jaar geleden nog een biertje met ‘m gedronken op een festival. Een brede stevige jongen, type ruwe bolster blanke pit. Hij was niet altijd makkelijk, maar had het hart op de goede plaats.
Als een kind sterft gaat er iets ontzettend mis in de orde der dingen. Het ontwricht de wereld. Gewoon verdriet slijt over de jaren, maar het verlies van een kind went niet, slijt niet, je leert er hoogstens mee leven.
Daar helpt dus geen mallemoer tegen. Maar je wilt zo graag iets doen. We hebben geld ingezameld voor Cheryl, maar iedereen wilde haar ook graag iets tastbaars geven en toen ontstond het idee van een quilt. Een vriendin bood aan om een quilt te maken, als anderen panelen aan zouden leveren.
Iedereen die een beetje kan naaien weet dat het een enorm genereus aanbod is, het maken van een quilt is monnikenwerk. Wij hoefden alleen maar paneeltjes aan te leveren.
De eerste panelen, gemaakt door vriendinnen, waren snel klaar. Op een paneel staat een tekst van een gedicht dat Tim, de huidige man van Cheryl voor zijn stiefzoon schreef.
Take me down to the sea, let me run wild and free,
With the tides and the spray and the foam.
Take me down to the sea, let me play wild and free,
I'll see you all once again, when I'm home.
Na een drukke week kon ik eindelijk beginnen met mijn bijdrage. Ik dacht dat ik alle berichten goed had gelezen, maar panelen van 20inch in het vierkant zijn best groot. Ik heb geen quilt lineaal dus deze blokken recht krijgen was ook nog een uitdaging. Ik had mijn eerste blokje af toen ik doorkreeg dat het 10 inch in het vierkant moest zijn... Eerst maakte ik een paneel met roosjes stof en bandjes uit de hele oude doos. Daarna de vogeltjes, daar ben ik het meest tevreden over. Ik wist niet goed wat ik met de donkere stoffen moest doen. Ik wilde zilveren harten erop borduren maar mijn naaimachine eet geen draad dat dikker of dunner is dan gewoon naaigaren en gaat dan vastzitten in het spoelhuis…. Heel irritant, ik heb er twee panelen mee verknald… Dan maar witte hartjes dus. Enfin, alle panelen zien er nu
zo uit
Ik ben erg benieuwd naar het eindresultaat. Er was geen thema of kleur dus het wordt echt een mengelmoes….., ik houd jullie op de hoogte. En volgende week maak ik echt Iris turnpakje af, want ze heeft haar eerste wedstrijd!
Tot volgende keer, Leontien
The Times they are a changing
Het lijkt er op dat toen de Elfstedentocht niet doorging, de natuur het wel welletjes vond en de lente is begonnen. Paarse krokussen staan al fier boven de grond en paaseitjes liggen in de winkel. Maar voor mij breekt ook een nieuwe fase aan: mijn jongste wordt volgende week 4 jaar, dus gaat hij naar school. Omdat woensdag mijn mama dag is ga ik onze ochtenden met z’n tweetjes dus missen. Maar in plaats daarvan heb ik maar liefst 3,5 uur helemaal voor mezelf! Wat een luxe! Nou ben ik de helft al weer kwijt omdat ik nu eindelijk iets op school kan bijdragen en dus ga ik de schoolbieb/docu tweewekelijks bevrouwen.
Maar enfin, deze ochtend ging Tom proefdraaien op school en ik bovenaan mijn TODO lijst stond Stof shoppen! Ik doe al bijna twee jaar aan “Gebruik Wat Je Hebt” en koop alleen fournituren en nauwelijks nieuwe stoffen want ik heb nog zo veel. Maar bij het veranderende seizoen mag het weer even. Het stoffenspektakel in Zwolle is iets te ver, maar ik had goede verhalen gehoord over Bas Bastiaans in Amerzoden. Een prachtige zaak met schitterende stoffen, maar geen ‘koopjes’ bakken dus heb ik me toch ingehouden en alleen stoffen voor de kinderen ingeslagen
Ik ben vooral ingenomen met de lichtblauwe lycra voor een turnpakje en Tom werd erg enthousiast van de oranje Nicky velours.
Maar ik zal toch nog naar het stoffenspektakel moeten want ik wil graag wat tricot voor mezelf inslaan. Ik namelijk erg blij met de tricot jurken en waterval shirts die de laatste knipmodes hebben gesierd en wil daar graag een paar van maken. De knoopjurk (12 uit knipmode februari 2011) staat ook op de wensenlijst en daar heb ik toch een paar meter mooie tricot voor nodig.
Om te kijken of ik zoiets aan kan heb ik een proefjurk gemaakt. Het patroon van deze Eva jurk komt van het internet en de stof was een online koopje. Miskoopje eigenlijk want de stof is erg dun en de kleuren bevallen me niet, maar het patroon is een succes
Het enige wat me tegen houdt is gebrek aan tijd, maar met die 3.5 uur op woensdag moet dat goed komen, toch? Alhoewel…. er zijn nog zoveel andere plannen voor die tijd. Fietsen, bakken, koken, lezen……de lijst is eindeloos. So much to do and so little time…
Tot volgende keer, Leontien
Ik ben blij als een klein kind: ik vond het zo'n leuk patroon en nou past ie ook nog!
Het patroon was gratis (wel even een account aanmaken), maar ik was een beetje lui dus heb 10 euro uitgegeven om het op A0 af te drukken.
De stof is vrij gruwelijk: een goedkoop online miskoopje, flubbertricot, maar het zit lekker en goed voor vakantie.
Ik had 1.5 meter, te weinig voor het patroon maar ik wist dat de jurk te lang was, dus heb ik het op goed geluk korter gemaakt en op zich klopt de lengte nu best aardig (net boven de knie). Het geplooide stuk van het middel is dubbel, de onderkant is van rode tricot :)
Dit zijn de foto's van mijn telefoon. De jurk is nog niet af: ik moet nog mooi strijken en de mouwtjes en zoom goedmaken, maar o o o wat ben ik blij met de pasvorm!
Ik heb het beleg van de nek achter NET iets te strak aangezet, die ga ik nog doorstikken om het platter te maken, maar verder ben ik erg tevreden met mn proefmodel. Nu nog een mooi tricootje scoren!
Na het trui fiasco zijn de broeken (ottobre 4-2011 nr 23) wel geslaagd
Lekker warm!
Is de horror winter eindelijk begonnen? Of is
het eindelijk gewoon winter… Gelukkig had ik er dit jaar op gerekend: de
skijassen en de snowboots stonden al klaar en de mutsen en wanten waren paraat.
Alleen had onze jongste geen truien, slechts
t-shirts met lange mouwen en dat leek me toch wat killetjes.
Ik had nog een restje rode nicky velours en
robot-tricot, daar moest wel iets leuks van te maken zijn. Tom vond de stof
lekker zacht maar toen ik vroeg of hij een capuchon wilde, kon hij niet kiezen.
Omdat hij de capuchon van zijn skijas graag op heeft kwam er ook een muts op
zijn trui. Een paar ster applicaties en een stukje robot tricot en klaar!
Een leuke en zachte trui. Ik stond ’s ochtend al klaar om de knuffels in ontvangst te nemen… maar Tom trok een boos gezicht en wilde de
trui niet eens passen. En de capuchon was ook stom...
Tja, daar sta je dan met je goede fatsoen. Ik
had nog even de hoop dat hij gewoon zijn dag niet had, maar ook een paar dagen
later wilde hij de trui nog niet aan. Ik wilde de trui al weggeven aan een
buurjongen maar waagde nog 1 poging. ‘Tom, als ik de muts er af haal, wil je
hem dan wel aan?’ ‘Ja, dan wel’ zei de spruit, dus ik weer aan de slag.
Capuchon er af, halsboordje er op.
Het resultaat? 
Zoals te zien is heeft hij de trui alleen
aangetrokken omdat ik het heeeeel graag wilde… de trui gaat alsnog naar de
buurjongen, of een vriendje, we zien wel.
Ik ben nu bezig met twee broeken van fleece,
want de broek die hij op de vorige foto aan heeft wil hij het liefst elke dag
aan. Eentje heb ik al af, gemaakt van muizenfleece 
. Morgen zal ik weer klaarstaan om de knuffels in ontvangst
te nemen. Help me duimen…
Overigens was manlief niet zo blij met de muizenfleece: zijn zwarte overhemd
hing aan een stoel naast de tafel waar ik de stof heb geknipt….
Hier staan mijn oude knippie blogs. Ik zal mijn blogs voortaan ook gewoon hier publiceren, dan bewaar ik ze meteen.
Grijze joggingstof, het meest veelzijdige stukje stof. Als ik eens online stoffen bestel en ik moet wat “vulling” hebben om de verzendkosten te verantwoorden weet ik dat ik me geen buil kan vallen aan grijze tricot of joggingstof. Het is geschikt voor jongens en meisjes, broeken, truien, rokjes, vestjes en combineert met alle kleurtjes.
Toen ik de knippie van oktober open sloeg was ik meteen verliefd op jurkje nummer 20. Een kort jurkje van joggingstof met ribtricot.
Ik had nog Nooteboom joggingstof en stond eigenlijk op het punt om het jurkje helemaal zoals op het plaatje na te maken, zo leuk vond ik het, maar Iris wilde liever paarse randjes. Helaas was mijn collectie boordstof nogal saai.
Nou ga ik geen online bestelling doen voor 15 cm boordstof, dus sjeesde ik op woensdag naar Caress stoffen in Wijchen. Tom speelde zoet met de Duplo en ik liet me gewillig verleiden tot het kopen van een metertje Stenzo babyrib en de boorstof keus viel op fuchsia, helaas niet gestreept maar dan hoeft het ook niet zo precies verwerkt te worden…
Bij het uittekenen van het patroon kwam ik in de knoop: de aanzetlijn van de zak kwam niet overeen met het patroondeel van de zak. Nou ja, ’t is maar een zak, daar kom ik wel uit.
De bovenkant in elkaar zetten ging boven verwachting goed. Dit was mijn eerste v-hals maar ik was super blij met het resultaat . Ik heb m niet helemaal gemaakt zoals op in de instructie stond: ik had de boord gewoon dubbel geslagen en dan de “v” er in genaaid en dan als een de rest van de boordjes vastzetten, omslaan en doorstikken.
Toen de bovenkant af was heeft Iris het gepast: bijna perfect alleen te kort naar mijn zin… Het kan zijn dat ik het patroon niet heb begrepen, maar volgens de naai-instructies zou het voor/achterpand de achterkant van de tailleboord zijn en de ribstof daarop gestikt moeten worden. Een taille net onder borsthoogte is niet echt flatteus dus heb ik er een boord onderaan gezet en daar weer het rokje aan. Maar nu vind ik het lijfje weer iets te lang, zucht. Maar Iris is er blij mee en dat telt!
(foto2)
Alleen wil ze er geen shirt onder dragen, het is zo toch al warm genoeg? Nee schat. Echt niet.
Op de achterkant paste een applicatie die ik ooit gekregen had op een sancho clubdag. De kleuren matchen niet maar een kniesoor die daar op let. (foto3)
Nou eens kijken wat ik van de Stenzo rib ga maken. Dat zien jullie de volgende keer. Groetjes, Leontien
Ik schrijf tegenwoordig voor de knippie, dat vind je hier
http://www.knipmode.nl/category/weblog/leontien/
of bezoek mijn speciale facebook site hier
http://www.facebook.com/profile.php?id=100001792723363
‘Ik wil die rode legging aan!’ ‘Ja maar, die paarse staat beter
bij je paarse jurk hoor’. ‘Toch wil ik die rode’. Prima schat, ga jij
lekker naar school in je paarse jurk met rode legging. Kinderen
moeten al zo veel: Netjes met mes en vork eten! Niet treuzelen want we
moeten naar school! Stilzitten bij het haren kammen! Ik bemoei me niet
met wat ze aantrekken: zij moeten er in lopen, ik niet. Het moet
praktisch zijn en warm genoeg, de rest mogen ze helemaal zelf weten. Ik
heb een vriendin wiens 4 jarige dochter regelmatig als Darth Vader
verkleed naar school gaat, een blouse om haar nek geknoopt als cape. Ik
vind dat reuze stoer, het kind durft anders te zijn en is bestand tegen
de sociale druk in een kleuterklas om allemaal hetzelfde te zijn. Toen
mijn dochter een week op school zat moest ineens alles roze en
prinsessen, zij wilde niet anders zijn, en dat is ook goed.
Maar het is wel even slikken als liefhebber van strak maar kleurrijk
design… Je doordachte kinderkamer wordt gevuld met roze frutsels. En de
smaakvolle kleding die je voor je dochter hebt gemaakt of aangeschaft
blijft ongeliefd onderin de kast liggen, terwijl de roze K3 jurk wordt
stuk gedragen. Nou valt er wel wat bij te sturen…. Ik houd zelf niet van
de donkerblauw/zwart/witte kinderkleding en wel van kleur, dus het gat
tussen “roze glittertule”en “simpel maar kleurrijk” is te overbruggen
door eenvoudige modelletjes een glitter accent te geven, of een Mega
Mindy strijkapplicatie 
En inmiddels draagt onze meid gelukkig ook andere kleuren en zelfs
broeken, dus dacht ik: dat gaat de goede kant op! Tot ze afgelopen
carnaval de dansmariekes zag op de wagen van de jeugdprins. DAT WIL IK
OOK! Ze wilde schoenen met hakjes en een dansmarieke jurk “nee, geen
turnpakje, het rokje moet er aan vast, met lange mouwen”. Later als ze
groot is wil ze op dansmarieke les. Voorlopig probeer ik haar te paaien
met een draairok.
De stofjes hebben we samen uitgezocht uit mama’s voorraad: “doe die
roze maar”. Goed schat, ik heb ze nog dus de voorraad moet op voordat
roze echt helemaal uit is
Omdat de fotootjes in dit blog zo klein zijn, hier een link naar de alle foto’s
onze webserver is gecrashed, dus alle dingen van oktober 2010 tot nu zijn foetsie. Bummer.
Hij is af. Ik ben erg ontevreden over de mouwtjes, maar de rest ziet er goed uit. Volgende keer beter.
Het is dus een verknasterde olivia: zelf belegjes getekend en staand kraagje: de mouwtjes zijn losjes gebaseerd op de Roxy.
En laat het nu een K3 Thema feest zijn! Dan moet het kadootje zeker in de smaak vallen 
Ik was wel erg blij met de kraag: die is geslaagd 
Dat was nog niet eenvoudig: de satijnbandjes lieten zich niet gewillig in een bochtje wringen, maar al met al vond ik dat wel goed gaan.
Maar de mouwtjes vielen me erg tegen.... ik moet ook niet na 21.30 doorwerken....
Hij zit nu in de was. Morgen is de grote dag :)
Ik heb de hals af en ik ben HAPPY!!!! Ik ben geen verknaster held, maar deze is goed gelukt! Zelf kraag beleg getekend, uit de losse pols een staand kraagje getekend. Op basis van de TAJA instructie het v-tje genaaid met het staande kraagje tussen de beleggen. En dat is zo maar gelukt 
, voor mijn doen zelfs erg netjes.
Dit was stap 1. Nu nog de regenboog: dat is niet moeilijk maar moet wel netjes.... en daarna nog de kapmouwtjes: ik heb nu te lange mouwen getekend: ik heb de echte foto's nog eens bekeken en het moeten echt mouwtjes zijn zoals in de Roxy, maar dan niet pof (en niet raglan natuurlijk...)
Ik heb nog vrij veel babyrib dat ik graag opmaak voordat dochterlief in een stoere fase komt
Dit was zo'n simpel patroon (twee bijna halve cirkels met 3 dubbele plooien per kant) dat ik er wel iets bij moest verzinnen, dus heb ik er een bandjes opmaak project van gemaakt. Dat is aardig gelukt. Het is patroon 25 uit de nieuwste ottobre: 4/2010, maat 116 maar dan met de lengte van maat 98..
En ik ben blij dat het shirt van de kledingbeurs er goed bij past, maar dat is niet zo moeilijk als er maar roze in zit.........
Hier staan alle foto's
En het was weer een flink project.....
Ik had er echt zin in: ik had de blauwgrijze rib (hij oogt flets op de foto, dat is ie niet...), het grijze boordband en de oranje textielverf al in huis.
De naden doorgestikt met de tweelingnaald: eigenlijk mijn eerste tweelingnaald success
De voering is lichtbruin, niet grijs en komt van een deken van de action. Het monster op de muts heb ik na geschilderd, het monster op de rug heb ik met een sjabloon gemaakt.
De uitwasbare stift van het patroon is een beetje vermixt in verf... ik hoop dat dat er nog uit wast..........
Toen Tom de jas aandeed, waar ik dus met veel plezier en zonder al te veel drama aan had gewerkt, was hij te kort aan de voorkant.... en de rits halverwege de boord was toch niet zo'n briljant idee..... Enfin, volgende keer dus NOG een langere rits kopen en t misschien in 1 keer goed doen......
Als Tom m een keertje aan wil doen zal ik foto's nemen, maar hij moet dan wel in een goed humeur zijn....
Het patroon is uit ottobre 3 2005, nummer 17, kijk hier, die ik nog extra kreeg van Ottobre omdat ik er weer een abbo op nam, maar ik had er eigenlijk geen recht op 
Hier staan de foto's